PANALANGIN AT TUNGKULIN

Sa aba pong kalagayan

 

Masdan Mo..Iyong abang lingkod

Sa kababaan ng puso, dinggin Mo.

Hawakan Mo..luhaan Mong aba

Sa kanyang pagyuko, itindig Mo.

Doon..doon.. sa malayong dako

Dinadamang lungkot,punasin.

Ikaw..Ikaw..ang pinananaligan

Sa pag-iisa, siya'y sasamahan.

Tapat,sa tungkulin, tapat!

Puhunan ay di birong pagsasakit.

Noon, sa murang isipan, at ngayon

Tanda ng katapatan ay nalalarawan.

Napadpad sa malayo

Iniwan ang lahat

Sa pag-aakalang 

Ito ang nararapat.

Ngunit dahil sa damdaming

Ikaw ang humubog. 

Pangungulila sa tungkulin

ay pumapaimbulog.

Sa ganitong kalagayan

Di Ka nagpabaya...

Sa Kanyang pagsamo

Agad siyang kinalong.

Tunay..tunay..

Ikaw ang nagbigay anyo

Ikaw ang nagpalaki

Ikaw din ang kakandili.

©Noel  04-23-11 11:08